اكثر كارشناسان عقيده دارند كه ازدواج و هرگونه رابطه دراز مدت طي مراحل مشتركي تكامل مي يابند:

1- مرحله عشق ورزي و ماه عسل: در اين مرحله زوجين سرخوش از شور و صميميت موجود در رابطه خود بسر ميبرند. همچنانكه آنها خود را معطوف كشف يكديگر و قسمت كردن لحظات زندگي با يكديگر ميكنند، تفاوتها و اختلافات نسبتا بي اهميت جلوه ميكنند. (و حتي ممكن است مهيج نيز باشند)در اين مرحله كشش جنسي معمولا نيرومند است. اغلب زوجين تصور ميكنند تمام مشكلات موجود در رابطه شان بطور طبيعي در طول زمان تنها توسط عنصر عشق به عنوان يك انگيزه مكفي به خودي خود حل خواهند گشت. برخي اوقات اين مرحله تا اوايل ازدواج تداوم مي يابد اما امكان دارد مرحله بعدي(واقعيت) حتي پيش از مراسم عروسي پا به عرصه وجود بگذارد و موجب دلسردي در زوجين گردد.

2- مرحله واقعيت: در اين مرحله زوجين با قرار گيري در موقعيتهايي كه بيشتر با آنها مواجه نگشته بودند، از خود و يكديگر به شناخت بيشتري دست مي يابند. برخي موقعيتهايي كه با آن روبرو ميگردند امكان دارد با تصورات و توقعات پيشين همخواني نداشته و در تضاد باشد. درست پس از ازدواج موارد بسيار زيادي براي ناسازگاري و مخالفت بر خلاف دوران دوستي، نامزدي و يا زندگي مشترك پديدار ميگردد. احساساتي همچون ياس، تنهايي و ديگر واكنشها پس از پايان پذيرفتن دوران خوش اوايل ازدواج كاملا طبيعي ميباشد.
به سبب طبيعت چالش انگيز اين مرحله، 2 سال نخست زندگي زناشويي از بالاترين ريسك روابط نامشروع و طلاق برخوردار ميباشد. بسياري از زوجين اين دوره گذار طبيعي را با ناسازگاري و عدم تفاهم سوء تعبير كرده و غالبا نگران آنند كه در گزينش خود مرتكب اشتباه گشته اند. و همچنين از در ميان گذاردن اين واكنشها با همسر خود شرمسار و نگران ميباشند، به خصوص زماني كه از طبيعي و هنجار بودن اين واكنشها آگاه نباشند.
در اين مرحله روابط جنسي به يك نوع فعاليت روزمره بدل ميگردد. برخي افراد احساس ميكنند كه آن"شور" و "بارقه" از رابطه شان رخت بر بسته است. اين يكي ديگر از فاكتورهايي ميباشد كه زوجين نسبت به آن دچار سوء تعبير ميگردند. زوجيني كه فعالانه سعي در حفظ صميميت و عشق در رابطه خود نداشته باشند ديري نميپايد كه احساس بيگانگي و از هم گسيختگي خواهند كرد.

3- مرحله سازگاري: در اين مرحله زوجين ميكوشند تا رابطه خود را با آگاهي يافتن از نيازهاي خويش و كنار آمدن با تفاوتها و زمينه هاي ناسازگاري، اين بار بر پايه حقايق و منطق بنا نهند.

4- مرحله تحول و موفقيت: در اين مرحله زوجين از مزاياي ازدواج كه سبب برآورده ساختن نيازها و فراهم آوردن يك تكيه گاه و پشتيبان دو جانبه گشته شادمان و بر خوردار ميگردند. همچنانكه زوج تجارب پر فراز و نشيب زندگي را با يكديگر قسمت ميكنند، اين خود منجر به يك صميميت عميق تر در بين آن دو خواهد گشت.  

                       

يكي بود يكي نبود . دختر كوچولويي بود كه يك جفت چشم درشت و مهربان داشت كه توش هميشه يك برق آسماني موج ميزد .هر كس چشمش به دختر قصه ما مي افتاد يك دل نه صد دل عاشقش ميشد. دختر كوچولو عادت داشت هر روز به پارك نزديك خانه شان برود و روي نيمكت بنشيند و توي دفتر طراحيش هي بكشد و بكشد ... هميشه هم طرح يه پسر جوان را مي كشيد كه اتفاقن او هم هر روز مي آمد پارك و روي يك نيمكت ديگر نزديك دختر كوچولو مي نشست . پسر جوان آنقدر جذاب و دوستداشتني به نظر مي رسيد كه كم كم دختر كوچولو به ديدن هر روزه اش عادت كرد ... آنقدر طرح چهره ناب و شفاف پسر جوان را كشيده بود كه حتا با چشم بسته هم مي توانست او را نقش كند ... به تمام خطوط چهره جوان آشنايي داشته ... به چين هاي كوچك كنار چشمانش ، به برق طلايي كه از نگاهش ميتراويد ، به لبخند كوچك كنج لبانش وقتي دختر كوچولو را ميديد ، خو كرده بود .
وقتي پسر را مي ديد گرم مي شد و گويي در اين دنيا نبود .خلاصه اين كاره هر روز دختر كوچولو بود ... ديدن پسر و طرح كردن چهره اش.
تا آن روز كه پسر دير كرده بود و دختر در انتظارش دل دل مي كرد ... ساعت سيزده دقيقه از وقت هميشه گذشته بود كه پسر وارد پارك شد . به جاي نيمكت هميشگي ، به دختر نزديك شد و كنارش نشست . دختر كوچولو بي هيچ حركتي نشسته بود . پسر به دختر رو كرد و در حالي كه لبهايش مي لرزيد گفت : من خيلي وقت است كه ترا مي بينم ، راستش از همان روز اول عاشقت شدم . حالا كه اين جا هستم و آنقدر جرات پيدا كرده ام كه به تو ابراز علاقه كنم ، به من بگو بدانم تو چه حسي به من داري ؟ دختر هيچ نگفت .تنها با چشمان درشت و خوش حالتش به پسر نگريست.
پسر ادامه داد اگر هيچ نگويي ميفهمم كه جواب تو براي من دردناك است ... تو مرا نمي خواهي .
دختر باز هم به پسر جوان نگريست ...
پسر جوان گفت : انگار برايت مهم نيست .....

بعدن مادر از دختر كوچولو پرسيد : چي شده ، اتفاق بدي افتاده به نظر ناراحتي ؟
دختر كوچولو با انگشتاني كه در هوا مي رقصيد اشاره كنان گفت : آن-پسر- كه - در - پارك - بود - ... دوستش داشتم .

حف است که ارباب وفا....

 

چه چوری با خدا....

بعد از خدمت چه کار.........

سلام فقط بگید بعد خدمت چی کار کنم

خداوخدمت

                              

یکی از بهترین نعمت هایی که خداوند متعال به بعضی عنایت می فرماید این است که لذت مناجات و راز و نیاز با خود را به وی می چشاند.چه بسیار اشخاصی که شنیدن فرازی هر چند کوتاه از دعاهایی که از اهل بیت رسیده موجبات هدایت آنان را فراهم کرده است. در این دعا ها معانی بلندی نهفته است که دل هر عاشقی را واله و شیدا می کند. دعاهایی چون : ابوحمزه ثمالی جوشن کبیر کمیل مناجات خمس عشر مناجات مسجد کوفه و ... .در این شب های عزیز از خدا بخواهیم طعم عبادت و بندگی و ترک معصیت و لذت مناجات با خود را به ما عطا فرماید...

فرازی از دعای جوشن کبیر...

ای آنکه از مراد دل مشتاقانت آگاهی                      ای آنکه از ضمیر خاموشان با خبری

ای آنکه ناله خسته دلان را می شنوی                   ای آنکه گریه بندگان ترسان را می بینی

ای آنکه رواساختن حاجات نیازمندان بدست اوست   ای آنکه عذر توبه کنندگان را می پذیری

ای آنکه عمل مفسدان را (به زور) اصلاح نمیکنی      ای آنکه پاداش نیکوکاران را ضایع نمی گردانی

ای آنکه از قلوب عارفان دور نیستی                       ای بخشنده ترین بخشندگان

                                

                              

امان از روزگار

                                         سلام خوبید دوستان                                                                                                       

میخواستم بدونم شما از این روزگار رازی هستید؟

                                                              

                                                          

                                           آنجا که تو رفتی شايد هزار سال

                                               پيش از تو من آنجا دويده ام

                                            بوی چه می دهد اين روزگار سرد

                                            جز زردی غربت از اينجا نديده ام

                                             رازی که برد دست تو از روزگار ما

                                               جز از نگاه لطيفت نچيده ام

                                              می شد بمانی و شايد نرفته ای

                                           قابی برای گوشه نگاهت خريده ام

                                            برگرد جای تو در آسمان تهی است

                                            بی صبری و قرار ز دل ما پريده است

                                        هيچ گفته ای که دل من را شکسته ای

                                            از آسمان صدای قدم ها شنيده ام

                                             فرياد می زنم از زير سقف آسمان

                                             دستی تکان بده خوابت نديده ام

                                               فردا که صبح در آيد از اين جهان

                                              چون برگ زرد خزانی رهيده ام

                                                                 

عید باستانی مبارک

                           سلام  سال نو و به تمامی شما عزیزان تبرک می گم

                                                 

                          

                                     ولی عیدم عیدهای قدیم مگه نه

                                                           

  

محرم را به تمامی حسین دوستان تسلیت میگم

      

تا حالا به داغ مادر فکر کردید

دوستت دارم بيشتر از معناي واقعي كلمه دوست داشتن!
دوستت دارم چون تو ارزش دوست داشتن را داري!
دوستت دارم چون تو نيز مرا دوست مي داري!
دوستت دارم همچو طلوع خورشيد در سحر گاه عشق!
دوستت دارم همچو تكه ابرهاي سفيدي كه در اوج آسمان آبي در حال عبورند!
دوستت دارم چون تو را ميخواهم و تو نيز مرا مي‌خواهي!
دوستت دارم از تمام وجودم، با احساس پر از محبت و عشق!
دوستت دارم بيشتر از آنچه تصور مي كني!
دوستت دارم همچو رهايي پرنده از قفس و پرواز پر غرور او در اوج آسمان ها،
همچو امواج دريا كه آرام به كنار ساحل مي آيند و آرام نيز به دريا مي روند،
همچو غنچه اي كه آرام آرام باز مي شود و گل مي شود. 
دوستت دارم همچو چشمه اي در دل كوه كه آرام جاري مي شود بر روي زمين و تبديل به آبشاري مي شود كه از دل كوه سرازير مي شود!
دوستت دارم همچو مهتابي كه شبهاي تيره و تار را با حضورش پر از روشنايي ميكند!
دوستت دارم همچو باران! باراني كه تن تشنه دنيا را جان ميدهد و مي‌شويد!
دوستت دارم چون چشمانت اين حقيقت قلبم را باور دارد!
دوستت دارم چون تو آخرين اميد زندگي مني، و لياقت اين دوست داشتن را داري!
دوستت دارم تا حدي كه قلبم و احساسم ظرفيت اين ابراز دوست داشتن را نسبت به تو داشته باشند!
دوستت دارم چون با باوري عميق در قلب من نشستي و مرا هدف و اميد زندگي خود قرار دادي!
دوستت دارم چون از زندگي و دنيا گذشته اي تا با من بماني!
دوستت دارم چون نگذاشتي حتي يك قطره اشك از چشمانم سرازير شود!
دوستت دارم چون كه ياري ام ميكني تا از اين سيلاب زندگي به راحتي عبور كنم و خودم را در دشت آرزوهايم همراه با تو ببينم!
دوستت دارم فراتر از باور يك رويا و فراتر از باور يك حقيقت!
دوستت دارم چون با اطمينان و اعتماد كليد قلب سرخ و پر از عشقت را به من دادي!
دوستت دارم چون كه با احساس پر از صداقت، قلم سردم را بر روي كاغذ زندگي ميكشم و اين شعر و ترانه ها را برايت مي سرايم!
مجنونم از مجنون عاقل تر، و ديوانه ام از فرهاد عاشق تر!
نگاه به قلب كوچك و پر از درد من نكن كه همين قلب يك دنيا عشق و محبت در آن نهفته است!
نگاه به چشمهاي آرام و خسته من نكن، اين چشم يك دنيا اشك در آن است!
نگاه به چهره پريشان من نكن، اين چهره، عاشق چهره توست!
دوستت دارم چون كه تو اولين و آخرين معشوق من هستي!
دوستت دارم چون زماني كه دفتر عشق را مي گشايي و ميخواني با خواندن نوشته هايم اشك از چشمانت سرازير مي شود.
دوستت دارم چون از زندگي و دنيا گذشته‌اي تا با من بماني....!

دوستان  امروز وبلاگم ۱ ساله شده